Budowa cząsteczek w zadaniach CKE – trening
Fiszki z kluczowymi schematami odpowiedzi na maturalne polecenia typu „wyjaśnij właściwość na podstawie budowy”.
Keyboard Shortcuts
💡 Pro tip: Use keyboard shortcuts for faster studying!
Study Smart Tips for Budowa cząsteczek w zadaniach CKE – trening
Master these concepts using proven study techniques that actually work:
Active Recall
Test yourself before flipping each card to strengthen memory retention
Spaced Repetition
Review difficult cards more frequently than easy ones
Multiple Sessions
Break study time into shorter, focused sessions
Explain Aloud
Verbalize answers to reinforce understanding
Questions Covered in This Set
10 cards to master
Trzy piętra wyjaśnienia właściwości substancji
1) atom/wiązanie (elektroujemność, pary elektronowe, hybrydyzacja), 2) cząsteczka (kształt VSEPR, wypadkowy moment dipolowy), 3) makro (oddziaływania międzycząsteczkowe → t. wrzenia, rozpuszczalność, przewodnictwo).
Dlaczego CO₂ jest niepolarny mimo polarnych wiązań C=O?
Cząsteczka jest liniowa (hybrydyzacja sp), więc momenty dipolowe wiązań znoszą się i wypadkowy moment dipolowy wynosi zero.
Kiedy powstaje wiązanie wodorowe?
Tylko gdy atom wodoru jest związany z F, O lub N (silnie elektroujemny, mały atom). W H₂S, HCl czy CH₄ wiązań wodorowych nie ma.
Szereg malejącej siły oddziaływań międzycząsteczkowych
wiązania wodorowe > oddziaływania dipol–dipol > siły dyspersyjne (Londona).
Dlaczego H₂O wrze w 100 °C, a H₂S w −60 °C?
Tlen ma dużo większą elektroujemność i mały promień, więc między cząsteczkami wody tworzą się wiązania wodorowe – silniejsze niż dipol–dipol i siły dyspersyjne w H₂S; ich zerwanie wymaga większej energii.
Jak liczyć wiązania σ i π?
Każde wiązanie (pojedyncze, podwójne, potrójne) zawiera dokładnie jedno σ; każda dodatkowa „kreska” to wiązanie π.
HCN: hybrydyzacja, kształt, liczba σ i π
Węgiel: 2 obszary gęstości elektronowej → hybrydyzacja sp, cząsteczka liniowa (180°); 2 wiązania σ i 2 wiązania π.
Licznik hybrydyzacji atomu centralnego
Liczba wiązań σ + liczba wolnych par elektronowych: 2 → sp, 3 → sp², 4 → sp³.
Dlaczego I₂ słabo rozpuszcza się w wodzie, a dobrze w benzenie?
I₂ jest niepolarny – działają tylko siły dyspersyjne. Rozpuszczenie w wodzie wymagałoby rozerwania silnych wiązań wodorowych, czego słabe oddziaływania I₂–H₂O nie rekompensują; benzen jest niepolarny, więc oddziaływania są tego samego typu.
Dlaczego stopiony NaCl przewodzi prąd, a stały nie?
W krysztale jony Na⁺ i Cl⁻ są unieruchomione w węzłach sieci; po stopieniu sieć ulega zniszczeniu i jony mogą się swobodnie poruszać, przenosząc ładunek.
